شمارهٔ ۲۴۷ - ماده تاریخ میرزاعلی اکبرخان پسر میرزاعلی قائم مقامی در ۲۶ صفر ۱۳۲۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از ویرانی بستان و کاخ خود سخن می‌گوید و از غمی عمیق که بر روح و جانش حکمفرماست. او به روح تابناک اشاره می‌کند که به دیار دیگری رفته و در عالم ملک قرار گرفته است. در نهایت، وقتی از تاریخ وقوع مرگ آن روح می‌پرسد، پاسخ می‌شنود که ناگهان شاخ زندگی‌اش پژمرده شده است.
ویرانه کرد چرخ بستان و کاخ ماشد تنگنای غم قصر فراخ ما
هوش مصنوعی: سرنوشت و گردش روزگار، باغ و قصر ما را ویران کرد و اکنون اندوهی که به ما دست داده، مانند زندانمان در قصر بزرگ است.
آن روح تابناک بر ذروه سپهرشد در صف ملک از دیولاخ ما
هوش مصنوعی: روح درخشان به اوج آسمان رسید و در میان فرشتگان از دیوان ما قرار گرفت.
پرسیدم از خرد تاریخ فوت ویگفتا «بناگهان پژمرده شاخ ما»
هوش مصنوعی: از خرد تاریخ پرسیدم که چرا او از دنیا رفته است. پاسخ داد که ناگهان شاخ ما پژمرده شد.