شمارهٔ ۹ - ادیب الممالک

ما را چه که باغ لاله داردما را چه که خسته ناله دارد

ما را چه که گربه می کند تخمما را چه که گاو می زند شخم

ما را چه که گوش خر دراز استما را چه که چشم گرگ باز است

ما را چه که حمله می کند ببرما را چه که قطره بارد از ابر

ما را چه که شاخ گاو تیز استما را چه که تخم قحبه هیز است

ما را چه که جنده چشم داردما را چه که سنده پشم دارد

ما را چه که میش بره داردما را چه که اسب کره دارد

ما را چه به جنگ روس و ژاپنیا حمله بالن و دراگن

ما در غم خویش ناله داریمکاندوه هزار ساله داریم

هستیم چو مرغ پر شکستهاز تیر قضا نژند و خسته

نه جفت و نه آب و دانه داریمنه لانه نه آشیانه داریم

ما شکوه زبخت خویش داریمزاری به درون ریش داریم

ما پشه دام عنکبوتیمباد برهوت بر بروتیم

بی توشه علم و مایه فنافتاده به گرد بام و برزن

بی خاصیت کمال و تقویاز فضل و هنر کنیم دعوی

انواع هنر به خویش بندیمبیهوده به ریش خویش خندیم