شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: این شعر به انتقاد از ظلم و بی‌عدالتی در جامعه اشاره دارد. شاعر از شخصی به نام "ملک" شکایت می‌کند که به او جوابی نمی‌دهد و به نظر می‌رسد از او و دیگران دزدی کرده است. شاعر احساس می‌کند که مال او در دست این دزدها افتاده و باید انتقام بگیرد. او به دو نوع انسان اشاره می‌کند: دوستان و دشمنان، و به طور کلی از شرایط دنیا و مشکلات آن شکایت می‌کند.
این چه . . . الملک بود ای نور چشمکه نباشد در کلاهش هیچ پشم
هوش مصنوعی: این جمله به نوعی انتقاد از کسی است که در مقام و موقعیت بالا قرار دارد اما از کمبود توانایی یا قابلیتهای لازم رنج میبرد. در واقع، این بیان نشاندهنده آن است که ظاهر یک مقام و جایگاه ممکن است فریبدهنده باشد و ممکن است درون آن خالی از ارزش و قابلیت باشد.
هر چه کتبا یا شفاها نزد ویرفتم و در ناله افتادم چو نی
هوش مصنوعی: هر چه به او مراجعه کردم، چه به صورت نوشته و چه به شکل کلامی، به حالتی افتادم که همچون نی ناله میزدم.
مرمرا نامد جوابی زین خصوصگوئیا این خواجه باشد از لصوص
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که این شخص به هیچعنوان پاسخ مناسبی نداشته و گویی این فرد (خواجه) از دزدان و نااهلان است.
لص و لص لص بود این هر سه دزدکه برد مال کسان بی اجر و مزد
هوش مصنوعی: اینجا به سه نوع دزد اشاره میشود که همه آنها مسبب آسیب به مال دیگران هستند. هر یک از آنها بدون هیچگونه پاداش یا مزدی دست به دزدی میزنند.
لازم است اکنون تلافیها کنمشکوه از دنیا و مافیها کنم
هوش مصنوعی: اکنون باید به چیزهایی که بر من گذشته است واکنش نشان دهم و از ناملایمات زندگی شکایت کنم.
مال من وقفست گوئی بر دو جنسکه نباشد این دو جنس از نوع انس
هوش مصنوعی: مال من مانند این است که برای دو نوع موجودات به وقف داده شده است، بهگونهای که این دو نوع از جنس انسان نیستند.
این یکی باشد رفیقت ان اختاین بهشت تو است و آن یک دوزخت
هوش مصنوعی: این شخص میتواند رفیق تو باشد، و آن شخص، خواهر تو است. بهشت تو همین جاست و آن شخص نماد جهنم است.