شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به عشق و درد جدایی اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر کسی از جدایی معشوق خوشحال است، در واقع در هجران او تنها باید غم خورد. شاعر همچنین به رابطه عاطفی عمیقش اشاره می‌کند که مانند یک رشته حمایل به گردن معشوق افتاده است، نشانی از محبت و پیوندی که با او دارد.
ای آنکه خوش است در فراقت مردندر هجر تو چاره نیست جز غم خوردن
هوش مصنوعی: ای کسی که در غیبت تو، مردن بسیار شیرین است، در دوری تو راهی جز اندوه خوردن نیست.
آن رشته حمایل تو را افکندمچون رشته مهربانیت در گردن
هوش مصنوعی: من آن رشتهای که تو را به خود متصل می‌کند، به گردن تو انداختم، مانند مهربانیای که تو به من نثار کردهای.