شمارهٔ ۲۵ - چادر
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خاطر شرم و حیا، چهرهاش را از دوست خود که چادری است، پنهان کرده است. او زیبایی و روشنایی دوستش را در مقابل ابرهای تیره و تار پنهان میکند.
در خدمت دوست چادری آوردموز شدت شرم آب رخ خود بردم
هوش مصنوعی: در خدمت دوست، چادری برای او آوردم و از شدت شرم، نتوانستم به چهرهام نگاه کنم.
زیرا که سراپای مه روشن رادر ظلمت ابر تیره پنهان کردم
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه تمام وجود مهدی نورانی را در تاریکی ابرهای تیره پنهان کردم.