شمارهٔ ۲۷ - روبنده
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از محبوب خود می‌خواهد که روبنده‌اش را بردارد و چهره‌اش را نشان دهد، اما در عوض به او توصیه می‌کند که در میان مردم، چهره‌اش را بپوشاند تا از نگاه‌های بد و کوتاه‌نظران در امان بماند. او همچنین به او یادآوری می‌کند که اگر در معرض دید مردم قرار گیرد، ممکن است به اشتباه مانند نور خورشید شناخته شود.
روبنده ز من بگیر گر می شنویاز خلق بپوش چهره هر جا که روی
هوش مصنوعی: اگر سخن مردم را میشنوی، روبندهات را از من بگیر و چهرهات را هر جا که میروی بپوشان.
دل گفته بپوش رخ ز کوته نظرانترسیده که مشتبه به خورشید شوی
هوش مصنوعی: دل به تو میگوید که از چهرهات برای افرادی که دیدگاه محدودی دارند، خود را پنهان کن؛ زیرا ممکن است آنها تو را با خورشید اشتباه بگیرند.