شمارهٔ ۲۹ - کمربند
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر عشق و اشتیاق خود را به معشوق ابراز می‌کند. او می‌گوید که جایگاه معشوق را در دیده‌اش قرار داده و دلش را به پای او قربان کرده است. همچنین به اشاره به نزدیکی و پیوندی عاطفی بین خود و معشوق، از اینکه احساس می‌کند با وجودی کوچک و fragile (مانند مو)هایی از هم جدا شده‌اند سخن می‌گوید و به همین خاطر کمربندی به او هدیه داده تا این پیوند را محکم‌تر کند.
ای آنکه درون دیده جایت دادمدل را به نثار خاک پایت دادم
هوش مصنوعی: ای کسی که جایگاهت را در چشمانم قرار دادهام، دل خود را به خاطر خاک پای تو فدای تو کردهام.
دیدم که میان خود به موئی بستیناچار کمربند برایت دادم
هوش مصنوعی: من متوجه شدم که بین خود و تو فاصلهای کوچک وجود دارد، بنابراین برای نزدیکتر شدن به تو، از روی ناچاری کمربندت را تنظیم کردم.