شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از ترس خود درباره عشق پنهانیاش صحبت میکند. او نگران است که این محبت باعث رسواییاش شود. در حالی که از خرمای معشوق لذت میبرد، نگرانی دارد که مبادا معشوق او را فریب دهد یا به دلایل دیگر از او دور شود.
ترسم که ازین محبت پنهانیدر کوچه رسوا زدگانم خواهی
هوش مصنوعی: میترسم که از این عشق پنهانی در کوچهها، در معرض رسوایی قرار بگیرم.
خرمای تو می خورم ولی می ترسماز خرمائی کلیچه ام بستانی
هوش مصنوعی: من از خرمای تو استفاده میکنم، اما نگرانم که در ازای آن، زحمت و تلاش زیادی به دوش من بیفتد.