شمارهٔ ۷۴ - قرص
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معشوق خود اشاره می‌کند و او را به زیبایی ماه تشبیه می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که زیبایی‌های خود را ببیند و توجه کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که اگرچه چهره معشوق زیباست، دل او سخت و سرد است، و این تضاد را با طعمی همچون شکر و آرد به تصویر می‌کشد.
ای برده گرو عارضت از قرص قمراین قرص بگیر و در صفاتش بنگر
هوش مصنوعی: ای کسی که به زیبایی و جذبه تو گرویدهام، همانند ماه کامل، زیباییات را در نظر بگیر و به ویژگیهای آن دقت کن.
چون روی تو قرص و چون دلت سخت بودمانند لبت چاشنی آرد به شکر
هوش مصنوعی: وقتی که چهرهات زیبا و نرم است، اما دل تو سرد و سخت به نظر میرسد، شبیه این است که آرد را با شکر مخلوط کنیم، که در این صورت طعم خوشایندی نخواهد داشت.