شمارهٔ ۸۵
هوش مصنوعی: این شعر به فردی اشاره دارد که با فرستادن تسبیح و دعا، به نوعی از او درخواست می‌کند یا سوالاتی می‌پرسد. شاعر به او هشدار می‌دهد که نباید از دیگران انتظار بی‌جا داشته باشد و به نوعی رفتار او را غیرمعقول و ناپسند می‌داند. همچنین اشاره می‌کند که در مسیر زندگی، توجه به ارزش‌های واقعی مهم‌تر از اعمال ظاهری است.
ای آنکه برای من فرستی تسبیحوانگاه کنی سوألکی خام و قبیح
هوش مصنوعی: ای کسی که برای من دعا میکنی و آنگاه با سؤالهای ناشایست و عجیب به سراغم میآیی.
چون دام پی دام نهی در ره خلقزنار به تسبیح تو دارد ترجیح
هوش مصنوعی: وقتی که دیگران به دام میافتند، تو در مسیر زندگی خود مانند یک زنجیر، برتری داری که به یادآوری و عبادت الهی میپردازی.