تناجی
ادیب الممالک فراهانی

شمارهٔ ۸۸ - شانه

آن شانه که از فراق مویت مویدخواهد که دو زلف مشک بویت بوید
بگذار که مو به مو حدیث غم منسربسته و آهسته به گوشت گوید