شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف ویژگی‌های منفی و زشت انسان‌ها می‌پردازد. در آن بیشرمی و عفت به عنوان دو صفت متضاد مطرح شده‌اند، همچنین حقد و غدر به عنوان ویژگی‌های ناپسند ذکر شده‌اند. علاوه بر این، به کبر و عبوس بودن نیز اشاره شده و در نهایت، به پیامدهای این ویژگی‌های منفی اشاره می‌شود. در واقع، این شعر به نقد صفات بد اخلاقی و روحیات ناپسند می‌پردازد.
بیشرمی «سَلجَن» است و عفت «هیوند»حقد است «سَروَل» و غدر باشد «بیوند»
هوش مصنوعی: بیادبی و بیشرمی به نوعی رفتار زشت و ناپسند اشاره دارد، در حالی که عفت و پاکدامنی نشاندهنده شخصیتی محترم و باوقار است. حسادت و کینهتوزی میتواند به نیتهای بد و خلاف منجر شود و خیانت و نیرنگ هم به معنای عدم صداقت و فریب دیگران است.
«نیمول» عبوس و «نیوتور» آمد کبرطیس است «تَپَنگ» و فهم باشد «نیوند»
هوش مصنوعی: این بیت به نوعی به دو شخصیت اشاره دارد: یکی به حالتی جدی و عبوس و دیگری به فردی که با کبر و مغروری ظاهر می‌شود. همچنین به اهمیت تفکر و فهم اشاره میکند، به طوری که نشان میدهد فهم و درک عمیقتری از مسائل زندگی نیاز است.