شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی نوشتن نامهاش اشاره می‌کند و سعی دارد آن را کامل و زیبا به نگارش درآورد. او نام فردی به نام "عبدالعلی" را که از قشر فقیر و بیپناه است، برای همیشه در این نامه حفظ می‌کند.
من این نامه را نیک آراستمکم و کاستش را به پیراستم
هوش مصنوعی: این نامه را به خوبی تنظیم کرده‌ام و هر نقص و کمبودی را برطرف کرده‌ام.
که از بینوا مؤبد عبدالعلیبماناد تا حشر نامی جلی
هوش مصنوعی: این بیت بیان می‌کند که از میان افراد ضعیف و ناتوان، تنها نامی از مؤبدی به نام عبدالعلی باقی خواهد ماند تا روز قیامت. بدین ترتیب، اشاره دارد به ماندگاری نام و یاد بزرگانی که در زندگی اثرگذار بوده‌اند، حتی اگر در نظر دیگران از طبقه پایین‌تری باشند.