شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف باده‌ای پرداخته که به زیبایی و لطافت تشبیه شده است. ساقی، شراب را در جام می‌ریزد و خون دل در قدح می‌ریزد. در این باده که شبیه به الماس و یاقوت است، عطر و طعم خوشی وجود دارد. این باده در ماه‌های شعبان و رجب از انگور درست شده و جذاب و دلنشین است. حباب‌های آن مانند مروارید بر سطح شراب وجود دارند و حالتی زیبا و تماشایی به این می‌دهد. همچنین، شاعر به اسب یا ماری اشاره می‌کند که به طریقی افسون‌زده شده و به طعنه‌ای به بیان زیبایی و ظرافت باده می‌پردازد.
تا ساقی میخوارگان در جام صهبا ریختهخون دل خم در قدح از چشم مینا ریخته
هوش مصنوعی: در اینجا، شاعر به حالتی اشاره دارد که ساقی (سرویسدهنده شراب) در جامی که از شراب صهبا (نوعی شراب خوشطعم و خوشرنگ) پر شده، احساساتی مانند اندوه و دلتنگی را می‌ریزد. همچنین، اشاره به چشمهای از شراب (مینا) دارد که گویی نماد زیبایی و جذابیت است و از آن نیز احساسات و اندوهی نمایان میشود. به طور کلی، این تصویر به زیبایی و غمانگیزی زندگی و عشق اشاره دارد.
در سینه سیم سپید آکنده زر جعفریدر دیده الماس تر یاقوت حمرا ریخته
هوش مصنوعی: در دلش نقرهای پنهان است و زرهای زردی به چشمش مثل الماس میدرخشد و قرمزی یاقوت در آن وجود دارد.
این باده را ترکی عجب در ماه شعبان و رجبافشرده از حلق عنب در خم ترسا ریخته
هوش مصنوعی: این شراب خاصی که در ماه‌های شعبان و رجب درست شده، از دانههای انگور گرفته شده و در ظرفی قرار داده شده است.
آید حبابش در نظر مانند مروارید تربر سطحی از لعل و گهر بهر تماشا ریخته
هوش مصنوعی: حبابی که بر روی آب ظاهر میشود، مانند مرواریدی درخشان به نظر میرسد که بر روی سطحی از سنگهای قیمتی و مرواریدهای با ارزش برای دیدن قرار گرفته است.
نی همچو ماری جان‌گزا گشته به افسون آشنانافش دریده چند جا دندانش یک جا ریخته
هوش مصنوعی: چنانکه مار گزندهای که به طمع جادو و فریب، نازکدلی را به خطر انداخته و به چندین نقطه آسیب رسانده است، در واقع خود را به خاطر زخمهایش در مسیر ناامیدی و شکست قرار داده است. دندانهایش همه در یک جا جمع نشدهاند و او به خاطر این مشکلات، بهبود پیدا نکرده و همچنان در رنج و درد باقی مانده است.