شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت بیان می‌کند که در اندوه معشوق مانند پرنده‌ای بی‌پر و پریشان است، اما لبی خندان و شاداب دارد. این تضاد نشان‌دهنده عمق غم و در عین حال تلاش برای نشان دادن شادی ظاهری است.
من در غم تو چو مرغ سرکندههمواره لبت ز عیش در خنده
هوش مصنوعی: من در غم تو مانند پرنده‌ای بی‌پر از شادی لبخندت همواره می‌خندم.