شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از ناملایمتی‌های فردی صحبت می‌کند که به او unfairly ظلم می‌کند. او به این شخص می‌گوید که از وفا و صداقت هیچ اطلاعی ندارد و وفا برای او ارزشی ندارد. شاعر اشاره می‌کند که وفا در نزد او به اندازه‌ی یک چیز بی‌ارزش به نام "شیر مرغ" است، به نوعی بیانگر ناامیدی از پیدا کردن وفا و صداقت در ارتباطشان است.
پیوسته همی جفا نمایی تو مرااز برداری مگر تو دیوان جفا
هوش مصنوعی: همیشه به من آسیب میزنی، مگر اینکه تو هم شبیه کسی باشی که به دیگران جفا می‌کند.
آگاهی نیست از وفا هیچ تراای جان پدر نه شیر مرغست وفا
هوش مصنوعی: این بیت می‌گوید که تو از وفای واقعی هیچ اطلاعی نداری ای جان پدر، زیرا وفا به اندازه شیر مرغ ارزشمند نیست. به عبارتی، وفا در نظر تو اهمیت چندانی ندارد.