شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تضاد میان صلح و جنگ صحبت می‌کند. او با اشاره به سختی‌هایی که با فردی خاص داشته، می‌گوید که حالا دلش از ترس و نگرانی پر شده است. در نهایت، با وجود این نگرانی‌ها، او احساس قدرت و تسلط بر وضعیت را تجربه می‌کند، به‌گونه‌ای که خود را در دست آفتاب می‌بیند.
تا با تو به صلح گشتم ای مایه جنگگردد دل من همی ز بترویان تنگ
هوش مصنوعی: وقتی با تو به آرامش رسیدم، ای کسی که سبب جنگ شدهای، دل من از عشق تو به شدت تنگ شده است.
نشگفت که از ستارگان دارم ننگامروز که آفتاب دارم در چنگ
هوش مصنوعی: امروز به جای ستارگان، که به طور معمول در آسمان میدرخشند، من آفتابی را در دست دارم که نورش و انرژیاش فوقالعاده است. به همین دلیل از ستارگان شرمندهام، زیرا این آفتاب برای من ارزش بیشتری دارد.