شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: این بیت از شاعری مانند حافظ یا مولاناست که به توصیف حالاتی از زندگی و موسیقی می‌پردازد. در آن به تنوع حالت‌های روحی اشاره شده که مانند نواختن سازهای مختلف (بط، چنگ، تنبور و غیره) متغیر است. شاعر بیان می‌کند که گاهی در حال سماع و شوق و شادی است و گاهی در حال نواختن و لذت بردن از موسیقی. این تنوع نشان‌دهنده‌ی دگرگونی‌های روحی انسان است.
گهی سماع زنی گاه بر بط و گه چنگگهی چغانه و تنبور و شوشک و عنقا
هوش مصنوعی: گاهی به نواختن سماع می‌پردازی، گاهی به نواختن بُط و گاهی چنگ به دست می‌گیری. گاهی هم به نواختن چغانه، تنبور، شوشک و یا ساز عنقا مشغول می‌شوی.