شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد و افکار شاعر را درباره احساساتش از عشق و جذبه معشوق بیان می‌کند. شاعر با تصویری از دل‌باختگی و شوق زیاد، عشق خود را به معشوق توصیف می‌کند. او به زیبایی چشمان معشوق اشاره دارد و می‌گوید که این چشم‌ها رمز و رازی دارند که بعد از این دیگر پنهان نخواهند ماند. شاعر احساس ناتوانی و شرم خود را در برابر جذبه معشوق بیان کرده و به تمثیل‌هایی از قبیل کبوتر و قمری برای نشان دادن عشق و دلتنگی‌اش استفاده می‌کند. در نهایت، او به این نکته می‌رسد که عشقش همچون یک دریا، رازهای عمیقی دارد که به تدریج بروز می‌یابد.
عرض حاجت می‌کند دل خسرو ناز تو را،نیست قانون محبت پرده ساز تو را!
هوش مصنوعی: دل خسرو از زیبایی و ناز تو درخواست می‌کند، اما در عشق قانونی وجود ندارد که بخواهد میان ما حایلی ایجاد کند.
چون کبوتر بسمل شوق تپیدن می‌شوداز قضا هرکس که بیند چشم شهباز تو را
هوش مصنوعی: مانند کبوتر زخمی که به خاطر شوق پرواز به تپش میافتد، هرکسی که چشم زیبای تو را میبیند، تحت تأثیر قرار میگیرد.
رمز چشمت این بود نبود نمودن بعد ازینمحرم اسرار خود آن چشم غماز تو را!
هوش مصنوعی: راز چشمان تو این است که بعد از این، نمیتوانی به کسی چیزی را نشان دهی؛ زیرا آن چشمهای پنهانکار، محرم اسرار تو هستند.
در فن احیا ز شرم عجز ننشیند دگرگر مسیحا بشنود آیین اعجاز تو را!
هوش مصنوعی: در هنر زنده کردن، از شرم ناتوانی دیگر نشسته نخواهد بود؛ اگر مسیحا به معجزه تو گوش بسپارد!
افکند قمری به گردن طوق داغ بندگیدر چمن بیند اگر آن سرو ممتاز تو را
هوش مصنوعی: اگر قمری در چمن، طوق درد و بندگی را به گردن بیندازد، باید بداند که در آنجا تو را، ای سرو ممتاز، ملاقات خواهد کرد.
بی‌ادب ترسم که بیند بگذرد از چابکیتوسن عمرم اگر خنگ سبکتاز تو را!
هوش مصنوعی: نگرانم که بیادبی من باعث شود عمرم مانند اسبی که با سرعت میگذرد، به سرعت بگذرد و نتوانم از تو که به طرز دلپذیری سبکبار هستی، بهرهمند شوم.
در معنی کرده‌ای طغرل نهان همچون صدففاش سازد موج این دریا مگر راز تو را؟!
هوش مصنوعی: در این بیت به نوعی اشاره شده که مانند صدفی که درون خود گوهر پنهان دارد، آیا این دریا میتواند راز تو را آشکار کند؟ به این ترتیب به نمایش زیبایی و عمق وجودی فرد اشاره دارد و به این فکر میانجامد که آیا دیگران میتوانند به اعماق وجود او پی ببرند یا خیر.