شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و درد فراق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که همواره به زیبایی معشوق نظر دارد و برای عشق او، همه چیز را فدای او کرده است. او به عمق احساسات خود اشاره می‌کند و می‌گوید که در غیاب معشوق، دچار آشفتگی و اندوه است. شاعر بر این باور است که زندگی‌اش تنها در عشق به معشوق معنا می‌یابد و هیچ‌کس نمی‌تواند احساسات واقعی او را درک کند. او همچنین بر این نکته تأکید دارد که هیچ چیز در دنیا برایش مهم‌تر از دیدن روی معشوق نیست و حسرت دیدار او، رنجی بی‌پایان است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که او و اشعارش تنها یادگار عشقش به معشوق هستند.
تا به رخسار چو ماه او نظر داریم مایک جهان آیینه از جوهر به بر داریم ما!
هوش مصنوعی: ما به زیبایی و چهرهٔ مانند ماه او نگاه میکنیم و به همین خاطر، یک جهان از جلوهٔ زیبایی و نورانی بودن را در دل داریم.
غنچه لعل لبش را حاجت تفصیل نیستنسخه‌ای از دفتر او مختصر داریم ما!
هوش مصنوعی: غنچهی سرخ لبش نیازی به توصیف ندارد، چون ما خلاصهای از نوشتههای او را در اختیار داریم.
ای نصیحت‌گو مگو هرگز مرا درس ادب!جز سلوک عشق دیگر کی هنر داریم ما؟!
هوش مصنوعی: ای نصیحتکننده، از دادن درس ادب به من خودداری کن! غیر از راه عشق، ما چه هنری داریم؟
اشک خونین از فراقش گرچه طوفان می‌کندچشم می‌پوشم زین دریا گذر داریم ما
هوش مصنوعی: اگرچه از دوری او اشکهای خونینی میچکد و چشمانم پر از طوفان است، اما من از این دریا چشم می‌پوشم و به راه خود ادامه میدهم.
هیچ کس بی‌عرض اظهار کمال خویش نیستلاله‌سان از داغ عشق او اثر داریم ما!
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند بدون شایستگی و لیاقت خود، به نمایش خوب بودن و زیبایی خود بپردازد. ما نیز مانند گل لاله، که از عشق داغ و سوزان نامحبوبی می‌رسد، نشانههایی از عشق را در خود داریم.
بس بود پیراهن ما کسوت خاک درشجامه‌ای هردم ز عریانی به بر داریم ما
هوش مصنوعی: تا به حال پیراهن ما تنها پوشش خاکی بوده است، هر لحظه از عریانی، لباسی بر تن خواهیم کرد.
هرچه جز رویش بود منظور عاشق گو مباشعالمی را غیر او کی در نظر داریم ما؟!
هوش مصنوعی: هر چیزی که غیر از او باشد، نظر عاشق نباید به آن معطوف شود. آیا ما جز او، به چیزی دیگر در این دنیا توجه داریم؟
نیست غیر از شام نومیدی به عرض مدعادر نفس کافور گویا چون سحر داریم ما!
هوش مصنوعی: تنها چیزی که میتواند خواسته ما را بیان کند، شب ناامیدی است. در حقیقت، ما همچون بوی کافور در سحر، چیزی داریم که قابل بیان است.
بعد ازین چون ما نروید هیچ در باغ سخننخل اشعاریم و از معنی ثمر داریم ما!
هوش مصنوعی: از این پس، وقتی که ما در باغ سخن قدم نمیزنیم، مانند نخلهایی خواهیم بود که میوهای ندارند، اما به خاطر معنا و مفهوم، باز هم ثمر داریم و بارور هستیم.
آفرین بر مصرع بیدل که طغرل گفته استحسرت دیدار و سامان سفر داریم ما
هوش مصنوعی: حسرتی داریم بر دیدار و ترتیب سفر، که در این زمینه، بیدل به زیبایی سخن گفته است.