شمارهٔ ۵۰
هوش مصنوعی: این اشعار به احساس عاشقانه و فراق از معشوق پرداخته‌اند. شاعر با وجود دوری از محبوبش، تصویر او را در ذهن خود تجسم می‌کند. او از شوق و اضطراب دل می‌گوید و به یاد باده وصل و رنج جدایی اشاره می‌کند. عشق به او فتوا داده که بوس و کنار محبوب در این شب حلال است. شاعر به اشک و دل مشغولی و وقع نور شمع انتظار اشاره می‌کند و به زیبایی‌های بهار و عشق می‌نگرد. در پایان، دعوت به سراسر وجود می‌کند تا عاشقانه‌ها را فدای معشوق کند.
اگرچه دورم از نظاره رخسار یار امشببود لوح خیال ابروی او در کنار امشب
هوش مصنوعی: هرچند که امشب از دیدن چهره محبوبم دور هستم، اما تصویر ابروی او همچنان در ذهنم نقش بسته است.
نیم آسوده شوقش دمی از اضطراب دلپر پروانه دارد دود شمع انتظار امشب
هوش مصنوعی: اکنون در حالتی نیمه آرام هستم، شوق او دل مرا در اضطراب فرو برده است. دل همچون پروانهای در کنار شمعی در حال سوختن، در انتظار او میسوزد.
اگر چندی که بودم دوش مست باده وصلشولی دارد سرم از هجر او رنج خمار امشب
هوش مصنوعی: مدتی بود که زیر تأثیر شوق وصالش بودم، اما حالا که جدایی او را تجربه کردهام، درد فراقش به شدت آزارم میدهد.
به یک نظاره از شرع محبت داد این فتوافقیه عشق اندر حرمت بوس و کنار امشب
هوش مصنوعی: با نگاه کردن و به خاطر محبت، فقیه عشق اعلام کرده که بوس و کنار امشب مجاز است.
به کف از سبحه اینجا مطلبت حاصل نمی‌گرددز اشک چشم تر کن دانه روز شمار امشب
هوش مصنوعی: مطالبی که میخواهی به دست بیاوری، با ذکر ذکرهای معمولی و تاس میسر نمیشود. باید از اشک چشمانت بهره ببری و هر روز را با اندوهی که داری، به شمارش بیاوری.
چمن از نکهت باد بهار امروز خرم شدحدیث وصف گل بشنو به گلشن از هزار امشب
هوش مصنوعی: امروز چمن به خاطر عطر و نسیم بهاری شاداب شده است. از هزار گلشن، به داستان زیبایی گلها گوش بسپار.
اگر خواهی درستی نام خود از خاتم عشرتشکن بر رغم سنبل طره گیسوی یار امشب!
هوش مصنوعی: اگر میخواهی نام خود را به درستی در دنیا جاودانه کنی، باید امشب عشق و شادی را تجربه کنی و به زیبایی‌های وجود یار توجه کنی، حتی اگر زمان و شرایط به نوعی باشند که این کار دشوار به نظر برسد.
بیا ای دل که آمد یار سوی کلبه طغرلحصول دین و دنیا می‌توانی کن نثار امشب!
هوش مصنوعی: بیا ای دل، چون یار به سوی خانه طغرل آمده است. امشب می‌توانی دینی و دنیایی را نذر کنی!