شمارهٔ ۱۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به زیباییهایی میپردازد که از عشق و زیبایی معشوق سرچشمه میگیرند. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا، به تمایل و اشتیاق عشق اشاره میکند. غنچهای که از لعل معشوق درخشش میگیرد، چشمان معشوقی که به رنگ خون و حناست، و بوسههایی که از عشق ناشی میشوند، همه به توصیف جذابیتها و احساسات عاشقانه میپردازند. همچنین شاعر به فریب و زیبایی معشوق اشاره میکند که هیچ چیز نمیتواند با آن رقابت کند. در پایان، شاعر میگوید که آثار و اشعار از زیباییهای عشق الهام میگیرند و به همین دلیل همیشه درخشان و زیبا خواهند بود.
غنچه از لعل تو سبق گیرددر و یاقوت در طبق گیرد
هوش مصنوعی: غنچه به زیبایی و رنگ لعل تو شگفتزده میشود و یاقوت در ظرفش قرار میگیرد.
چشمت از خون باده بسته حناباج از سرخی شفق گیرد
هوش مصنوعی: چشمانت به خاطر شراب قرمز بسته شده و حنا از رنگ سرخی افق، گرفته میشود.
نزد تحریر وصل کلک مراشهد مضمون دماغ شق گیرد
هوش مصنوعی: وقتی که به نوشتن وصل میشوم، قلم من مانند شهد شیرین میشود و مضمونهای زیبا در ذهنم پرورش مییابد.
عاشق از لعل تو به خضر خطدعوی بوسه کرده حق گیرد
هوش مصنوعی: عاشق از زیبایی تو به دلایل محبت و عشق خود میگوید، که بوسهای را حق میگیرد.
به فریب و فسون و مکر رقیباز گلاب تو کی عرق گیرد؟!
هوش مصنوعی: رقیب با فریب و ترفند خود نمیتواند عطر و زیبایی تو را تحت تأثیر قرار دهد.
یوسف آیین دلبری تو راگر ببیند ازین نسق گیرد
هوش مصنوعی: اگر یوسف، روش دلربایی تو را ببیند، از این سبک و سیاق یاد میگیرد.
نظم طغرل به هر کتاب که هستزینت از شعر او ورق گیرد!
هوش مصنوعی: طوری که نظم طغرل بر هر کتابی زیبایی میبخشد، اشعار او نیز به صفحات آن جان میدهد.