شمارهٔ ۱۵۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و اثر نگاه معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید که این نگاه برای او از هر مزه‌ای در دنیا خوشمزه‌تر است. او با وجود تلخی و درد ناشی از غم معشوق، باز هم آن را گوارا می‌داند. شاعر از خدا می‌خواهد که نگاهی به مستمندان بیندازد و بهترین چیزها را احسان معشوق می‌داند. همچنین، او فریادش را به گوش معشوق می‌رساند و از درد دل می‌گوید. در نهایت، شاعر به اهمیت کیفیت و ارزش واقعی در زندگی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که میوه نارس نمی‌تواند خوشمزه باشد.
ای نگاه شفقت‌آمیزت مرا از جان لذیذهرچه باشد در جهان خوشتر مرا از آن لذیذ
هوش مصنوعی: نگاه مهربان تو برای من از هر لذت و خوشی که در این دنیا وجود دارد، شیرینتر و دلپذیرتر است.
هست در کامم گوارا تلخی زهر غمتگرچه باشد در مذاق هر گدایی نان لذیذ
هوش مصنوعی: در دل من تلخی غم تو مانند زهر وجود دارد، اما این تلخی برایم خوشایند است، چون حتی اگر این درد را بچشند، دیگران نان خوشمزهای را خواهند چشید.
من گرفتارم کنون با درد بی‌درمان توشربتی بیمار را کی باشد از درمان لذیذ؟!
هوش مصنوعی: الان من درگیر درد بی‌درمان تو هستم. آیا میتواند شربتی که برای بیمار تهیه شده است، از درمان دلچسبتر باشد؟
جانب ما مستمندان کن خدا را یک نظرهیچ نبود در جهان نیکوتر از احسان لذیذ!
هوش مصنوعی: خدای بزرگ، ما مستمندان را با نگاهی به خود محظوظ کن، چرا که در این دنیا هیچ چیز با ارزشتر و شیرینتر از بخشش و کمک به دیگران نیست.
مردم از فریادت ای رشک بتان کابلیگوییا باشد به گوشت ناله افغان لذیذ!
هوش مصنوعی: مردم به خاطر صدای تو که شبیه نالهای دلنشین است، حسرت میخورند و به تو میبالند، همانطور که به یک بت زیبا مینگرند.
حرفی از لعل تو باشد گوهر قیمت‌بهامی‌نباشد هر متاعی کش بود ارزان لذیذ
هوش مصنوعی: اگر حرفی از زیبایی و ارزش تو باشد، دیگر هیچ چیز باارزشی نیست، زیرا هر چیزی که ارزان و خوشمزه باشد، ارزش آن همانند جواهرات بالاتر نیست.
در سخن طغرل طریق پختگان را پیشه کنمیوه‌ات گر خام باشد نیست در دندان لذیذ!
هوش مصنوعی: در صحبتهای طغرل، شیوهی افراد با تجربه را دنبال کن. اگر میوهات نارس باشد، هیچ لذتی در دندان نخواهد داشت.