شمارهٔ ۱۹۰
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حالاتی از عشق و احساسات انسانی می‌پردازد. شاعر از طرفی به طرف مقابل توصیه می‌کند که در طاق غم معمار باشد و از سوی دیگر، به انتخاب بین امید و واقعیت‌ها اشاره می‌کند. او تشویق می‌کند که در زندگی از مشکلات دور نشویم و به زیبایی و عشق ادامه دهیم. شاعر می‌گوید در عشق تفاوتی میان دین و کفر وجود ندارد و عشق باید با امانت و صداقت باشد. او به داشتن آرامش و ادامه دادن مسیر عشق رغم چالش‌ها و مشکل‌ها تأکید می‌کند و سرانجام با اشاره به تصویر طغرل از عشق و اشک، بر هوشیاری در عشق و زندگی تأکید می‌کند.
چند روزی بر بنای طاق غم معمار باشیا در امید شو یا صورت دیوار باش!
هوش مصنوعی: مدتی را یا با ناراحتی زندگی کن و معمار آلام خود باش، یا امیدوار باش و به تغییر وضعیت فکر کن.
یا سموم هجر شو یا نکهت بزم وصالیا خزان بی‌محل یا رونق گلزار باش!
هوش مصنوعی: یا اینکه هنگام جدایی و دوری سختی بکشی، یا در خوشی و لذت وصال باشی، یا اینکه در فصل بیثمر و سرد قرار بگیری، یا مثل گلزار پررونق و سرزنده باش!
تا توانی سعی کن از این چمن بیرون مروگل شد نهایت اگر ممکن نباشد خار باش!
هوش مصنوعی: تا جایی که میتوانی تلاش کن که از این دنیای زیبا خارج نشوی. اگر نمیتوانی مثل گل باشی، حداقل سعی کن که مانند خار آسیب نرسانی.
نیست در کیش محبت امتیاز کفر و دینرشته تسبیح نتوانی شدن زنار باش!
هوش مصنوعی: در عشق و محبت، بین کافر و مؤمن تفاوتی وجود ندارد. مثل اینکه همه ما در یک زنجیره از محبت به هم متصل هستیم و نمیتوانیم از این زنجیره جدا شویم.
آرزوی آتش غم بایدت پروانه‌سانهمچو شمع بزم عشرت تا سحر بیدار باش!
هوش مصنوعی: باید مانند یک پروانه که به شمع نزدیک میشود، آرزوی شعلهور شدن اشتیاق و احساسات در دل خود داشته باشی و تا سپیده دم شب، بیدار و هوشیار بمانی تا بتوانی از لذتهای عشق بهرهمند شوی.
پیش ازآن افتد تو را ای گل به جمعیت خللیا گلاب شیشه شو یا زینت دستار باش!
هوش مصنوعی: قبل از اینکه در جمع دچار مشکل شوی، یا به مانند گلاب در شیشه باش یا زینت بخش دستار دیگران باش!
پیشه کن از بزم امکان اختیار مشترییار را همدم نه‌ای باری تو با اغیار باش!
هوش مصنوعی: در مجالستهای زندگی، سعی کن دوستی و همراهی با محبوب خود را انتخاب کنی و از باری که بر دوش دیگران است، دوری کن.
تا به کی زانکار تیغ او به ناحق زیستن؟!یا قبول این شهادت کن و یا اقرار باش!
هوش مصنوعی: تا کی باید به خاطر ظلم و تیغ او زندگی کنم؟! یا این شهادت را بپذیر و یا به حقیقت اعتراف کن!
بس که باشد عشقبازی سرنوشت آبرونیست ناموست اگر بگذر ز فخر و عار باش!
هوش مصنوعی: عشق و بازیهای آن به حدی زیاد است که دیگر شأن و اعتبار ناموس تو اهمیتی ندارد؛ پس از فخر و شرم بالا برو.
حبذا طغرل که بیدل می‌سراید مصرعیبر سر مژگان چو اشک ایستاده‌ای هشیار باش!
هوش مصنوعی: عالی است طغرل که با دل پر احساسش شعری می‌سراید. مژههایت همچون اشک میمانند که به حالت ایستادهاند، پس هوشیار و بیدار باش!