شمارهٔ ۲۳۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر آرزو می‌کند که در محفل عشق خود محبوبی داشته باشد. او تمنا دارد که چون سایرین زیبا و قدرتمند باشد و از عشق معشوق خود بهره‌مند شود. شاعر از عشق و دردهای ناشی از آن صحبت می‌کند و می‌گوید که گویی در آتش عشق می‌سوزد و اگر عشق او را در آغوش می‌گرفت، حالش بهتر می‌شد. او همچنین به تنهایی و غم ناشی از عشق اشاره می‌کند و شعرش را پر از درد و حسرت نسبت به معشوقش می‌کند. در نهایت، او از عدم درک برخی افراد در مسائل عشق گلایه می‌کند و آرزو می‌کند که بخشی از علاقه خود را با خضوع بیشتر به محبوبش تقدیم کند.
کاش در بزم ادب من دلبری می‌داشتمپیش خود مانند مینا ساغری می‌داشتم
هوش مصنوعی: ای کاش در دورهمیهای ادبی من، یک معشوقه زیبا مانند مینا داشتم که مانند یک جام به دستش بود.
رایتم از عشق او می‌سود سر اندر فلکگر ز نقش خاک پایش افسری می‌داشتم!
هوش مصنوعی: محبت او مرا به اوج و بلندی میبرد. اگر میتوانستم از خاک پای او تاجی بسازم، آن را بر سر مینهادم!
ساز قانون محبت پرده عشقم دریدکاش می‌نشنودم و گوش کری می‌داشتم
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از احساس عشق و محبت سخن می‌گوید. او آرزو می‌کند که ای کاش قواعد و قوانین عشق را نشنیده بود و به نوعی دچار غم و درد نمیشد. به عبارت دیگر، او دوست داشت که کاش قلبش به این مسائل بیتوجه میماند و از مشکلات عشق بیخبر بود.
می‌شدم من سربلند سجده ناز ادبچون صراحی خطبه بی‌منبری می‌داشتم
هوش مصنوعی: من با کمال تواضع و احترام، به مانند سروی با افتخار، در برابر زیبایی و عظمت خود را به سجده درمیآورم و همچون یک ظرف زیبا، در اوج ادب و هنر، فضایی معنوی را ایجاد میکنم، بینیاز از منبری برای به اشتراک گذاشتن این احساسات.
جز گل مطلب نمی‌چیدم ز گلزار امیددر بهار این عمل چشم تری می‌داشتم
هوش مصنوعی: جز گل چیزی از گلزار امید نمی‌چیدم، در بهار انتظار داشتم که چشمم به زیباییهای بیشتری بیفتد.
سوختم پروانه‌سان در آتش داغ غمشمی‌پریدم سوی او بال و پری می‌داشتم
هوش مصنوعی: من همچون پروانه در آتش عشق او سوختم و با دلی عاشقانه به سوی او پرواز می‌کردم و بال و پر داشتم.
همدم بزم وصالم جز غم لیلی نبودهمچو مجنون گر ز خارا بستری می‌داشتم!
هوش مصنوعی: در جمع افرادی که به من نزدیک هستند، تنها غم و اندوه عشق لیلی را حس میکنم. حتی اگر مثل مجنون از خاک زمین خوابگاهی میساختم، باز هم این غم را احساس می‌کردم!
نسخه‌های عشق او از بس که بی‌شیرازه بودمی‌نوشتم شرح غم را مستری می‌داشتم
هوش مصنوعی: نسخه‌های عشق او به قدری بینظم و نامنظم بود که من مجبور شدم شرح غم و دلتنگیام را بنویسم، احساساتی که به طور مداوم در من حضور داشت.
می‌شد اندر دیده‌ام عکس حقیقت روبه‌روبر رخ آیینه گر خاکستری می‌داشتم
هوش مصنوعی: اگر در چشمانم تصویر واقعی وجود داشت و اگر به جای خاکستری، رنگی روشن می‌داشتم، آن زمان میتوانستم حقیقت را در آینه ببینم.
نزد این بی‌دانشان فرق حذف از در نبودور نه در بحر سخن من گوهری می‌داشتم!
هوش مصنوعی: در نزد افرادی که دانش لازم را ندارند، تفاوت میان حذف و موجودیت نیست. اما اگر این مشکل نبود، من گوهری ارزشمند در دریای سخن خود داشتم!
حبذا از مصرع بیدل که طغرل گفته استخاک می‌کردم به راهت گر سری می‌داشتم!
هوش مصنوعی: بهبه! چقدر خوب است که اگر به راه تو میرفتم، خاک را میگرفتم و به سرت میریختم، اگر تنها یک سر و سامان داشتم!