شمارهٔ ۲۸۱ - سیدجان
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذبه فردی خاص می‌پردازد که حتی طبیعت نیز از زیبایی او خجل شده است. سرو و صنوبر تحت تأثیر قامت او قرار گرفته و گل‌ها در تلاشند تا زیبایی او را توصیف کنند. عشق به این فرد احساسات شدیدی را در دل عاشق ایجاد کرده و او را به درد و عذاب دچار کرده است. در این توصیف، قیامتی از زیبایی و صداقت فرد مورد نظر به تصویر کشیده می‌شود و عشق به او به‌گونه‌ای عمیق و ناب است که دل عاشق را همواره مشغول کرده است. در نهایت، شاعر آرزوی نزدیکی به این فرد را دارد و به زیبایی‌های او اشاره می‌کند.
سرو و صنوبر شد خجل از قامت زیبای اوآشفته سنبل با سمن از زلف عنبرسای او
هوش مصنوعی: سرو و صنوبر به خاطر زیبایی او شرمنده شدند و سنبل و سمن هم از درهمتنیدگی موهای خوشبویش به هم ریختند.
یک سو دریده پیرهن گل از گل رویش نگرخون بسته در دل غنچه را دیگر طرف سودای او
هوش مصنوعی: یک طرف، لباس گل را چاک کرده است. از روی گلش نگاه کن که چطور دل غنچه به خاطر عشق او خونین شده است. در سمت دیگر، دلش پر از آرزوها و عشق به اوست.
در دل هوای عشق او داغست چون من لاله همتیری کجا ننشسته است از نرگس شهلای او؟!
هوش مصنوعی: در دل من عشق او مانند آتشی سوزان است، همانطور که لالهای که در تیر رس نرگس زیبایش نشسته باشد، در حرارت و شور و شوق غمگین و دلتنگ است.
چون از خرامان رفتنش شمشاد حسرت آوردوه این چه قد و قامت است جانست سر تا پای او؟!
هوش مصنوعی: وقتی که او با زیبایی و ناز از کنار میگذشت، همه را به حسرت مینداخت. این چه قد و چه قامة دلربایی است که جان را از سر تا پایش تسخیر کرده است؟
آید اگر سوی چمن سرسبز گردد انجمن!خضر نبی پیدا شود از نقش خاک پای او!
هوش مصنوعی: اگر کسی به سوی چمن سرسبز بیاید، جمعی از افراد خوشحال و شاداب خواهند شد! به حدی که خضر نبی هم به واسطهی ردپای او پدیدار خواهد شد.
نالم چو نی از دوری‌اش روز و شب و شام و سحرباشد نصیب من شود یک جرعه از صهبای او
هوش مصنوعی: من از دوری او مانند نی ناله میزنم، روز و شب و در صبح و شام. تنها چیزی که نصیبم می‌شود، یک جرعه از نوشیدنی اوست.
از بس غلام درگهش گشتند یکسر صادقانطغرل غلام صادق است گلشن بود مأوای او!
هوش مصنوعی: به علت تعداد زیاد افرادی که در خدمت او بودند و صداقت آنها، طغرل به عنوان غلامی راستگو شناخته می‌شود و گلشن (باغ) مکان آرامش اوست.