شمارهٔ ۲۸۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوقش می‌پردازد. قامت بلند او به قناری تشبیه شده که در زیبایی و شکوفایی در بین گل‌ها خودنمایی می‌کند. وقتی معشوق با ناز و دلبری در میان گلستان می‌رقصاند، غوغایی به پا می‌شود. شاعر از زیبایی او مانند نخل و سرو یاد می‌کند و به توصیف چشمانش که همچون سرمه است، می‌پردازد. او به عشق و غمش از تیرهای طعنه دیگران اشاره کرده و می‌گوید که فاصله میان او و معشوقش بسیار کم‌عرض است، اما در عین حال، دشواری‌های آن را هم به تصویر می‌کشد. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که با وجود زیبایی‌های معشوق، سختی‌های زندگی و جفای دیگران مانند خار در کنار گل‌ها وجود دارد.
از قامت بلندت قمری به لحن کوکودر پیچ و تاب سنبل زان حلقه دو گیسو
هوش مصنوعی: از قد بلند تو، پرندهای شبیه قمری به ناز و نوازش در لحن خوش کوکو تاب میخورد، و به خاطر آن دو گیسوی بافتدارت، سنبلها به خود میپیچند.
مستانه گر خرامی از ناز در گلستانغوغا و فتنه خیزد از طاق چرخ مینو
هوش مصنوعی: اگر با ناز و خرمی در گلستان راه بروی، غوغایی برپا می‌شود و از آسمان زیبا و آبی، فتنه و شگفتی برخاستن می‌کند.
در بوستان خوبی موزون‌قدان بدیدممانند نخل قدت سروی نرسته دلجو!
هوش مصنوعی: در باغ زیبایی، دختری با قامت موزون و دلربا را دیدم که مانند نخل بلندی در کنار درختان دیگر خودنمایی میکرد.
افتاده عکس مژگان با چشم سرمه‌سایتدر مرغزار سنبل گویی چریده آهو
هوش مصنوعی: عکس زیبای مژگان تو با چشمان سرمهسایت در دشت سنبلها افتاده، گویی که آهوهایی در آنجا در حال چریدن هستند.
از تیر طعن اغیار عاشق چه باک داردگر چون شهاب آید برق ستم ز هر سو؟!
هوش مصنوعی: عاشق از سخنان تند و حملات بیرحمانه دیگران ترسی ندارد، زیرا اگر هم با مشکل رو به رو شود، مانند شهاب که ناگهان و از هر سو میدرخشد، قادر است به سرعت از آن عبور کند.
پهنای دشت هجران چون وسعت دو عالمراه وصال جانان باریک از سر مو!
هوش مصنوعی: دشت غم و جدایی به اندازهی وسعت دو جهان گسترده است، اما راه رسیدن به محبوب بسیار باریک و نازک همچون یک مو است!
از گلشن جمالت یک گل نچید طغرلخار جفای اغیار آمد دراز پهلو!
هوش مصنوعی: از زیباییها و جذابیتهای تو، یکی را انتخاب نکردم و به این دلیل، سختیها و دلهرههای دیگران به من رسید و زندگیام را دشوار کرد.