شمارهٔ ۲۸۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به یاد ایامی می‌افتد که معشوق نزد او بود و با لطافت‌ها و محبت‌های خود لحظات شادی به او هدیه می‌داد. او با اشاره به زیبایی‌های معشوق و تاثیر او بر زندگی‌اش، به وصف خاطرات دلنشین و عواطفی می‌پردازد که در کنار هم داشته‌اند. همچنین به تأثیر کلام و رفتار معشوق بر دیگران اشاره می‌کند و بیان می‌کند که محبت و نوازش‌های او هم برای عام و هم خاص خاص بوده است. در نهایت، شاعر به روشنایی و گرمای شخصیت معشوق اشاره می‌کند که زندگی او را پرنور و دل‌انگیز کرده است.
یاد ایامی که سوی ما خرامی داشتیبا کف از میخانه الطاف جامی داشتی!
هوش مصنوعی: به یاد روزهایی میافتم که با ناز و لطافت به سمت ما میآمدی و با خود نوشیدنیهایی از میخانه به همراه داشتی!
از بهار عارضت نظاره‌ام می‌چید گلچون نگه در خانه چشمم مقامی داشتی
هوش مصنوعی: در بهار، زیبایی چهرهات را مینگرم و مانند گلی که در منزل چشمم جا دارد، تو نیز در قلبم مکان ویژهای داری.
انجمن‌آرای بزم ما حدیث وصل بودحیف گفتاری که زان شکر به کامی داشتی!
هوش مصنوعی: در محفلی که داریم، صحبت از وصل و پیوند است، اما جای تأسف دارد که این گفتار شیرین و دلنشین را هیچگاه نچشیدی.
از طریق و شیوه عهد و وفا گشتی برونبا مروت بین خوبان گرچه نامی داشتی
هوش مصنوعی: با رعایت اصول و راههای وفاداری، از کنار مروت و رفتار خوب دیگران عبور کردی، هرچند که ممکن است در گذشته نام و عنوانی داشتهای.
مژده و پیغام قاصد بود انفاس مسیحاز لب جان‌بخش با ما گر پیامی داشتی!
هوش مصنوعی: مژده و خبرآوری قاصد، به نفسهای مسیحی شبیه است که از لبهای جان‌بخش به ما میرسد، اگر پیامی داشتی!
خاص بود مر عام را و عام بود مر خاص رااز نوازش‌ها که لطف خاص و عامی داشتی
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که رفتار و محبت خاصی که به مردم میشود، برای همه قابل توجه و ارزشمند است. این نوازش‌ها و لطفی که به دیگران میشود، هم برای افراد خاص و هم برای عموم اهمیت دارد. در واقع، این محبت به نوعی همه را تحت تأثیر قرار میدهد و ارتباطات انسانی را تقویت می‌کند.
کلبه ما طغرل از خورشید پرتو می‌زندسوی این کاشانه گویا سیر بامی داشتی!
هوش مصنوعی: کلبه ما به قدری روشن است که مثل پرتو خورشید به این خانه میتابد، گویی که تو هم یک سفر به بام ما داشتهای!