شمارهٔ ۱۱ - تتبع امیر خسرو در طور خواجه حافظ
هوش مصنوعی: این شعر از حافظ به بررسی مسایل زندگی، فقر، عشق و خمر می‌پردازد. شاعر به جای لباس و مقام شاهانه، به دلق فقر و نشستن در میخانه تمایل دارد. او به خوشی و آزادگی که در می و نقل نهفته است اشاره می‌کند و به دقت به سرنوشت و تقدیر خود می‌نگرد. همچنین در اشاره به درد و رنج ناشی از غفلت واعظ، بر تأثیراتی که عشق و باده بر روی انسان می‌گذارد تأکید می‌کند. حافظ در نهایت، با حسرت و آرزوی وصال، از جان‌فشانی برای محبوب سخن می‌گوید و زمان مرگ را به عنوان زمانی برای اتحاد با عشق حقیقی می‌بیند.
کی به چشم آرم لباس و مسند شاهانه رامن که خواهم دلق فقر و گوشه میخانه را
هوش مصنوعی: من کی توانم به چشم خود لباس و مقام سلطنت را ببینم، در حالی که من تنها به دلق فقر و جایگاه در میخانه راضی هستم.
طایر فرخنده عیش است رام نقل و میاز پی صیدی چنین میریزم آب و دانه را
هوش مصنوعی: پرندهی خوشحال نشانهی شادی است، من هم در پی این شادی نوشیدنی و میآب را آماده میکنم و برای شکار این حالت، آب و دانه را میپاشم.
بهر ما دریا کشان باید که سازد می فروشاز تغارش جام را وز خم می پیمانه را
هوش مصنوعی: برای ما باید کسانی باشند که دریایی از عشق را به راه اندازند، تا میفروش جام را از این دریا پر کند و پیمانه را از خم شراب پر سازد.
خویش را کشتم چو می کردی علاجم ای حکیمهر که را باشد خرد چون می دهد دیوانه را
هوش مصنوعی: من خود را از بین بردم و درمانی از تو نگرفتم، ای حکیم. هر کسی که خرد و عقل داشته باشد، چرا باید دیوانه را درمان کند؟
مستی آرد بوی خاک میکده ای پیر دیرگویی اندودی به لای باده این کاشانه را
هوش مصنوعی: بوی خاک میکدهای کهنسال باعث مستی و شوق میشود، گویی در دل بادهای که در آنجا وجود دارد، چیزی از زندگی و یاد و خاطرات خانهای را مخفی کردهاند.
غفلت آرد واعظا در دل مسلسل گفتنتساختی گویا ز بهر خواب این افسانه را
هوش مصنوعی: واعظ با غفلت خود، سخنانی مکرر می‌گوید که انگار تنها برای خوابزده کردن مردم این داستانها را ساخته است.
یک دمم با یاد نی احباب آید نی رقیبچون بگنجد آشنا کی ره بود بیگانه را!
هوش مصنوعی: مدتی با یاد دوستانم میگذرد، اما وقتی رقیب میآید، نمیتوانم با آشنایان همراهم باشم. در چنین شرایطی، غریبهها چگونه میتوانند در کنارم باشند؟
کلبه ام صد رخنه از سنگ حوادث کرد چرخبر سرم خواهد فکندن گویی این ویرانه را
هوش مصنوعی: منزل کوچکم به خاطر سختیهای زندگی پر از ترک و شکاف شده است و به نظر میرسد که سرنوشت میخواهد آن را بر سرم خراب کند، همچنان که این ویرانه را.
جان فدایت سازم ای فانی اگر خواهی رساندوقت جان دادن به سر وقتم دمی جانانه را
هوش مصنوعی: ای کاش برای تو جان خود را فدای تو کنم، اگر تو میخواهی در لحظهی جدا شدن از دنیا، زمانی به من عطا کنی تا بینهایت زندگیام را به تو اختصاص دهم.