شمارهٔ ۷۲ - ایضا له
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از زیبایی و سرزندگی می‌پردازد و به طور خاص به باده‌نوشی و لذت‌های زندگی اشاره دارد. شاعر به کوی مغان و باغ بهشت اشاره می‌کند و از نوشیدن می صحبت می‌کند که به نوعی به نزدیک شدن به حقیقت و خداوند منتهی می‌شود. او همچنین به زیبایی چهره محبوبش می‌پردازد که نشانه‌ای از قدرت الهی است. در ادامه، شاعر به اهمیت انصاف و عدالت اشاره می‌کند و می‌گوید که در زندگی‌اش تنها دانه انصاف را می‌کاشته است. همچنین به زاهدان گوشه‌نشین اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که زیبایی و جذابیت در زندگی اهمیت بیشتری دارد. در نهایت، با تأکید بر اثرات عشق و زیبایی، اشاره‌ای هم به فانی بودن دنیا و دل روشن رندان دارد.
دم نقد است مرا کوی مغان باغ بهشتمی کوثر به کف مغبچه حور سرشت
هوش مصنوعی: امروز زمان لذتبردن و جشنگرفتن است. در این مکان، جایی که بزم مغان برپاست و شادمانی حاکم است، بهشتی که مانند کوثر (آب زلال و خوشبو) در دستان دخترانی زیبا و فرشتهسان جاری است.
لوح رخسار تو آمد سبقم روز ازلکلک قدرت چو سواد خط سبز تو نوشت
هوش مصنوعی: به ظاهر زیبای تو، داستانی از آغاز آفرینش نوشته شده است؛ مانند آنکه نشان قدرتمند و ظریف بر روی کاغذ سبز نقش بسته است.
باده ده زانکه ز هر خانه سوی حق راهستاگر از گوشه مسجد و گر از کنج کنشت
هوش مصنوعی: به من بادهی بنوشید دهید، زیرا که از هر مکانی میتوان به سمت حقیقت دست یافت، حتی اگر از گوشهی یک مسجد باشد یا از حاشیهی یک خانهی کوچک.
گر فلک خاک مرا خشت کند نیز خوشستشاید از دور کند جا به سر خم آن خشت
هوش مصنوعی: اگر آسمان هم من را به خاک تبدیل کند، باز هم خوشحالم، چون شاید از دورگاهی بر روی آن خاک نشسته و به سر خم آن خشت نگاه کنم.
کار چون کشته درودن بود آن شد دهقانکه درین مزرعه جز دانه انصاف نکشت
هوش مصنوعی: کار به مانند کشتن است و در این مزرعه، دهقان تنها دانه انصاف را میکارد.
زال گردون چه کند جلوه گری ز اطلس چرخخوب از حله و افسون نشود زاهد زشت
هوش مصنوعی: زال گردون نمیتواند زیباییهای آسمان را با لباس و دلبری افسون کند؛ زاهدی که زشت است، هرگز نمیتواند از این زیباییها بهرهمند شود.
فانیا از دم رندان شودت دل روشنکه زغال از اثر آتش تیزست انگشت
هوش مصنوعی: اگر در جمع رندان و جوانان حاضر شوی و دلت روشن باشد، متوجه میشوی که زغال به خاطر گرمای آتش، خیلی زود میسوزد و تغییر رنگ می‌دهد.