شمارهٔ ۱۰۷ - مخترع
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی‌های بهار و شکوفایی گل‌ها می‌پردازد و می‌گوید که دل‌ها به خاطر این زیبایی‌ها شاد و شکفته شده‌اند. چهره خوب محبوبش باعث شادابی دل او شده است و او این حس را به غنچه‌ای که در صبح شکوفه می‌دهد، تشبیه می‌کند. همچنین، شاعر به عواطف متضادی مانند گریه و خنده اشاره می‌کند و این احساسات را در کنار هم تجربه می‌کند. در نهایت، با اشاره به نخل و گل‌های بی‌ثمر، از عشق و وصال سخن می‌گوید و بر این نکته تأکید می‌کند که زیبایی واقعی ممکن است از درد و اشک به وجود آید.
آمد بهار دلکش و گل‌های تر شکفتدلها از آن نشاط ز گل بیشتر شکفت
هوش مصنوعی: بهار زیبا و دلانگیز فرارسیده و گل‌های تازه شکوفا شده‌اند. این سرزندگی و شادابی گل‌ها دل‌ها را نیز شاد و سرمست کرده است.
دل از صباحت رخ خوبت گشاده شدمانند غنچه ای که به وقت سحر شکفت
هوش مصنوعی: دل به خاطر زیبایی چهرهات باز شده است، مثل غنچه‌ای که در صبحگاه شکوفا میشود.
می آید از گل چمن عشق بوی خونگویا که غنچه هاش ز خون جگر شکفت
هوش مصنوعی: عطر عشق از بین گل‌های چمن به مشام میرسد، گویی که غنچهها از خون دل شکوفا شده‌اند.
گر خنده زد ز گریه چشمم عجب مدانچون ابر اشک ریخت گل تازه برشکفت
هوش مصنوعی: اگر چشمانم از گریه خندیده است، تعجب نکن. مانند ابر که اشک میبارد، گل تازهای شکفته است.
ساقی بهار شد قدحم ریز لب به لبخاصه که از شکوفه چمن سر به سر شکفت
هوش مصنوعی: ای ساقی، بهار فرارسیده و من با قدی صاف و باطراوت، لیوان به لیوان نوشیدنی مینوشم، بهخصوص که همه جا پر از شکوفههای زیبا و رنگارنگ چمن شده است.
زان نخل ناز خنده به عشاق و وصل نیهمچون گلی که از شجر بی ثمر شکفت
هوش مصنوعی: از آن نخل زیبا که با خنده به عاشقان عشق و وصال میبخشد، مانند گلی است که از درختی بی‌ثمر شکوفا شده است.
فانی عجب مدان اگر آن گل شکفته استاز اشک ابرسان تو بشکفت اگر شکفت
هوش مصنوعی: عجب نکن اگر گل وقتی که ابر باران میبارد، شکفته است؛ چون اگر تو هم گریه کنی، ممکن است شکفته شوی.