شمارهٔ ۲۵۰ - تتبع خواجه
هوش مصنوعی: این غزل بیانگر حالاتی از زندگی است که در آن شاعر به لحظه‌ها و ناپایداری‌های آن می‌پردازد. وی به ساقی می‌گوید که نباید درباره آینده و عواقب زندگی صحبت کرد، زیرا هیچ کس نمی‌داند سرانجام چه خواهد شد. او از لحظه‌ی حال لذت می‌برد و می‌خواهد که جام می را پر کند تا در آن لحظه شادی کند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در نهایت همه چیز به گذر زمان و تقدیر بستگی دارد و هرچه دیگران از او بپرسند، او تنها به لذت کنونی فکر می‌کند. در نهایت، او نشانه‌هایی از ایمان و عشق به معشوق را در کلامش می‌یابد و به این نتیجه می‌رسد که زندگی پر از ناپایداری و تغییرات است.
در خرابات مگو کام چه خواهد بودندر رخ مغبچه و جام چه خواهد بودن
هوش مصنوعی: در میخانه صحبت نکن که چگونه زندگی خواهی کرد، چون نتیجهاش به چهره دختر شراب و جام بستگی دارد.
ساقیا جام می آغاز بکن چون کس رانیست معلوم که انجام چه خواهد بودن
هوش مصنوعی: ای ساقی، شروع کن به پر کردن جام می، زیرا هیچکس نمی‌داند که پایان کار چگونه خواهد بود.
صبحدم جام چو خورشید به دستم ده ازانکروشنم نیست که تا شام چه خواهد بودن
هوش مصنوعی: صبح زود یک جام به دستم بده، چون نمیدانم تا غروب چه برسرم خواهد آمد.
ایکه گویی ز کف ساقی گلچهره مگوچه بود جز می گلفام چه خواهد بودن
هوش مصنوعی: ای کسی که میگویی ساقی زیبارو چه چیزی غیر از شراب خوشبوی گل خواهد بود، چه در آینده خواهد بود.
جام می خواه که یک لحظه به کامی برسیدانی آخر که بناکام چه خواهد بودن
هوش مصنوعی: به یک فنجان شراب احتیاج داری تا لحظهای خوشی و لذت را تجربه کنی، چون میدانی که سرنوشت چه عواقبی خواهد داشت.
من دعا گویم و گوید که مرادت چه بودبه جز از یک دو سه دشنام چه خواهد بودن
هوش مصنوعی: من دعا میکنم و او می‌گوید که خواستهات چه است به جز چند تا دشنام، چه چیزی میخواهی؟
گویی از کعبه خیالت چه بود ای فانیجز سوی کوی تو اسلام چه خواهد بودن
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که وجود تو برای من از هر چیزی مهمتر است و تنها چیزی که ارزش دارد، نزدیکی به توست. چه فرقی می‌کند که شخصی مسلمان باشد، اگر تنها هدفش تو نباشی؟