شمارهٔ ۲۶۸ - تتبع خواجه
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و اشتیاق به وصال معشوق است. شاعر در دل خود انتظار وصال را می‌کشد و به حکمت عقل اشاره می‌کند که در برابر جنون عشق تسلیم می‌شود. او از زیبایی و خوشی بزم و طعم دلپذیر می‌گوید و احساس بی‌قراری و تشنگی خود را در میکده به تصویر می‌کشد. دلتنگی و غم جدایی نیز در اشعارش عواطف عمیق او را نمایان می‌کند. شاعر به تلخی روزگار و فراق معشوق می‌پردازد و در نهایت به طبیعی بودن عشق و عواطف انسانی اشاره می‌کند. به‌طور کلی، این شعر حسرت و آرزوهای عاشقانه را به زیبایی بیان می‌کند.
مژده وصل میرسد در دل من قرار کو!؟هم نفسم به ناله بیخودی اختیار کو؟!
هوش مصنوعی: خوش خبری رسیدن وصال محبوب در دل من چه سر و آرامشی دارد! همنفس من، چرا نمیتوانی در این ناامیدی به خودت کنترل دهی و از ناله و زاری دست برداری؟
دفع جنون عشق را خواهیم ای حکیم عقلتا بکشی به سلسله حلقه زلف یار کو؟!
هوش مصنوعی: ای حکیم عقل، ما را از دیوانگی عشق نجات بده! تا کی به دنبال حل مشکلات و دردهای آن باشیم، آیا نمیتوانی زنجیر زلف یار را به گردنمان بیندازی؟
گفتمی ار غمی رسد دست بگیردم خردعشق رسید عقل را پیش وی اعتبار کو؟!
هوش مصنوعی: گفتم اگر مشکلی برایم پیش بیاید، به کمک عقل میروم، اما عشق می‌گوید عقل در برابر من ارزشی ندارد!
چون گل خوش نسیم من بزم مرا چو روضه کردمطلب خوشنوا کجا باده خوشگوار کو!؟
هوش مصنوعی: من مانند گلی خوشبو در کافه هستم، فضایی که به زیبایی باغی تبدیل شده است، اما کجا میتوانم باده خوشطعم و دلچسب خود را پیدا کنم؟
پیر مغان به خاک اگر جرعه فشاند از قدحتشنه دلی به میکده چون من خاکسار کو؟!
هوش مصنوعی: اگر پیر مغان، حتی کمی از شراب را به زمین بریزد، آیا دل تشنهای چون من خاکی در میکده پیدا می‌شود؟
خانه تیره دلم بر خس و خار هجر شدشعله شمع وصل را آتش آن عذار کو؟!
هوش مصنوعی: خانه دل من در دل غم و جدایی پر از خس و خار شده است. شعله شمع وصال، کجا و آتش آن چهره زیبا کجا؟
سال دگر که آگه از هستی ما بیار میگوی حریف و میکده جرعه کشان یار کو؟!
هوش مصنوعی: سال آینده که از وجود ما خبر دار بشوی، بگو دوست و رفیق و میخانه کجاست که جرعهای از شراب بنوشیم؟
شرح فراق را مگو گرچه رقم نمیکنیطبع سخن طرازم از محنت روزگار کو؟!
هوش مصنوعی: نمیتوانی از درد جدایی بگویی، حتی اگر بخواهی به زبان بیاوری، اما حال و روز من که پر از رنج و سختی است، چگونه توصیف می‌شود؟
لاف فنا همی زند فانی وگرنه این خطاستسینه آتشین کجا دیده اشکبار کو؟!
هوش مصنوعی: فردی که در حال فخر فروشی در مورد نیستی و فنا است، در واقع در حال خطا است. زیرا کسی که واقعاً داغ و آتش فراق را احساس کرده، هرگز به این زبانی که او صحبت می‌کند، نخواهد بود و اشکهایش گواه بر دل سوزان اوست.