شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از درد و رنجی که از آشنایان متحمل شده صحبت می‌کند و بیان می‌کند که دیگر تمایلی به آشنایی ندارد. او اشاره می‌کند که دل و جانش از رفتار این آشنایان آسیب دیده و به نوعی دوسوته شده است؛ یعنی بخشی از درد او ناشی از زخم‌ها و رنج‌هایی است که آشنایان به او وارد کرده‌اند.
ز آشنایان آن قدر رنج و الم دیدم که نیستمیل آن اکنون که با خود نیز باشم آشنا
هوش مصنوعی: من از آشنایان آنقدر رنج و درد کشیدهام که اکنون دیگر تمایلی به نزدیکی و آشنایی حتی با خودم نیز ندارم.
دل خراش و جان عنا بیند از ایشان گوئیاهست یک نصف از خراش دل دگر نصف از عنا
هوش مصنوعی: دل انسان از درد و غم و رنج پر شده و انگار که نیمی از این درد به خاطر جراحات عاطفی و نیمی دیگر به خاطر ناز و عشوههای محبوب است.