شمارهٔ ۹
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که جوانمردی و کرامت به فقر و ناتوانی افراد بستگی ندارد. انسان سخاوت‌مند و بخشنده، هرگز از عطا و generosity اش کم نمی‌شود و بخشیدن چیزی به دیگران، موجب نقصان در دارایی‌اش نخواهد شد. به عبارت دیگر، عمل نیک و بخشش نسبت به دیگران، هیچ ضرری به خود انسان نمی‌زند.
جوانمرد از کرم مفلس نگرددسخی را از عطا چین نیست در چهر
هوش مصنوعی: افراد بزرگوار و سخی به خاطر مهربانی و بخشندگیشان هیچگاه به فقر و تنگدستی نمیرسند، زیرا نیکوکاری و generosity در چهرهی آنها نمایان است.
به پاشیدن چه نقص آید بدریا؟بافشاندن چه کم گردد زر مهر؟
هوش مصنوعی: پاشیدن آب در دریا چه اشکالی دارد؟ پخش کردن طلا کمتری از محبت نمیکند.