شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی وضعیت عشق و دوستی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که کسی که در این دنیا با مخالفت و سختی روبروست، به کسی دیگر یاری نمی‌رسد و اگر دوستش با او هماهنگ شود، این نیز موجب عذاب دلش می‌شود. از سوی دیگر، اگر طبع (طبیعت) کسی با دوستش موافق باشد، جدا شدن و فراق او باعث نابودی جانش خواهد شد. در نهایت، شاعر به تضادهای عشق و دوستی اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که هر دو وضعیت، مشکلات و دردسرهایی به همراه دارند.
خوش آنکو اندرین دیر مخالفبه کس یاری نه افتاد اتفاقش
هوش مصنوعی: خوش به حال کسی که در این مکان سرد و دشوار، هرگز به کسی کمک نکرده و به تنهایی با مشکلاتش مقابله کرده است.
که گر بر طبع دوران اوفتد یاربلای دل بود هردم نفاقش
هوش مصنوعی: اگر تقدیر باعث شود که محبوب بر دل ما بیفتد، هر لحظه نفاق و دوپهلویی او برای ما دردسرساز خواهد بود.
و گر طبع ترا افتد موافقهلاک جان شود داغ فراقش
هوش مصنوعی: اگر خُلق و خوی تو با او هماهنگ باشد، جدایی از او میتواند به شدت روح و جانت را آزار دهد.