شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و خاص بودن یک خط اشاره می‌کند. او می‌گوید که این خط مانند مشک ناب، خالص و زیباست و همچنین در مقایسه با زنگی که مانع دیده شدن آن است، بروز می‌کند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که این خط همچون نقشی بر آب، ناپایدار و از جذابیت آن کم نمی‌شود.
ای دل تو مگر که مشک نابست آن خطزآنرو که ز زنگ در حجابست آن خط
هوش مصنوعی: ای دل، آیا تو نمیدانی که آن خط زیبا چون مشک خالص است، از آنرو که در پشت زنگها و حجابها پنهان است؟
کز شام رقم بر آفتابست آن خطنی نی غلطم نقش بر آبست آن خط
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که خطی که از شام آمده و به آفتاب مینگرد، واقعی و پایدار نیست و در واقع، نشانهای از حقیقتی عمیقتر است. در حقیقت، این خط به گونهای ناپایدار است و به راحتی میتواند محو شود، مانند نقشهایی که بر روی آب رسم میشوند و دوام ندارند.