شمارهٔ ۴ - خانه بیگانه!
هوش مصنوعی: در این مصرع‌ها، شاعر به احساس غربت و بی‌خانمانی اشاره می‌کند. او خود را در خانه‌ای که متعلق به خودش نیست بیگانه می‌بیند، و در عوض، بیگانه‌ای را در جایی که خودش احساس تعلق ندارد، به عنوان صاحبخانه می‌بیند. این احساس جدایی و عدم تعلق به مکان، نشان‌دهنده تضاد درونی و ناامیدی اوست.
امان از خویش را بی‌خانه دیدنخود اندر خانه بیگانه دیدن
هوش مصنوعی: آدمی وقتی خودش را بی‌خانمان و بیپناه می‌بیند، در عین حال در جایی که متعلق به دیگران است احساس بیقراری و ناامنی می‌کند.
سپس بیگانه بی‌خانمان رابه جای خویش صاحبخانه دیدن!
هوش مصنوعی: سپس دیدن یک غریبه بی‌خانمان در خانهی خود، به جای اینکه در آنجا خود را صاحبخانه احساس کنیم!