شمارهٔ ۴۵ - ادیب صابر

زهی در غمزه چون هاروت ساحربه نور چهره همچون زهره زاهر

به چهره جسته ای آزار زهرهبه غمزه برده ای بازار ساحر

جمالت عنصر حسن است و در حسننشد مثل تو موجود از عناصر

جفا از طبع تو رسمی است معهودوفا از خوی تو کاری است نادر

به زخم کعبتین خوبی از مندل و دین بردی احسنت ای مقامر

نکردی آنچه آخر کردی اولنگفتی آنچه اول گفتی آخر

زچشمت بر حذر باشم که چشمتچو زلف توست بر عشاق جایر

به زلفت رغبتی دارم که زلفتچو خلق مجلس عالی است عاطر

بهای شرع زین الدین که دین رابه دین و شرع برهانی است باهر

ابوطالب طلبکار محامدجمال الساده عبدالله طاهر

کف بخشانش فهرست مکارمدل رخشانش قانون مفاخر

طمع را جود او دادست سیریامل را بذل او کردست شاکر

نشان جود او بر حال سایلدلیل شکر او در لفظ زایر

ز وصف او بیان نطق عاجزز نعت او زبان عقل قاصر

خداوندا زبانها و بنانهاهمی فضل تو را باشند ناشر

بلندی هم به نسبت هم به همتکریمی هم به باطن هم به ظاهر

به نسبت چون فلک قدر تو عالیبه همت چون مثل ذکر تو سایر

ز صدرت خیره ماند چرخ سابعز قدرت طیره گردد نسر طایر

تو در عرق و نسب فرزند آنیکه پیدا شد بدو مومن ز کافر

بدو گوید همی تورات و انجیلوز او نازد محاریب و منابر

ز آل توست قدر آن خاندان راچنان چون دیده را از روح ناظر

تو داری از زمانه فخر کاملتو را بینم ز گیتی فضل وافر

همی تابد چو از گردون کواکبمرا مدح و ثنا از طبع و خاطر

اگر چه باشم از پیش تو غایببود بر دل مرا ذکر تو حاضر

و گرچه در حوادث صبر بهترنیم بی تو چو نام خویش صابر

همی تا نیست جاهل همچو عالمهمی تا نیست عاجز همچو قادر

تو قادر بادی و خصم تو عاجزبداندیش تو مقهور و تو قاهر

سپهرت خاضع و ایام طایعخدایت حافظ و اقبال ناصر

مبارک بر تو این ماه مبارکچو حب اهل بیت و فال شاعر