شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این ابیات به بررسی مقام و جایگاه حکمت و علم در میان انسان‌ها می‌پردازد. شاعر به حکیم بزرگ و محدثی اشاره می‌کند که دانش و حدیثش از ارزش و اعتبار بالایی برخوردار است. او به نوعی کنایه می‌زند که اگر فردی در میان دانشمندان و خردمندان باشد ولی بی‌خود و بی‌فایده عمل کند، مانند خر در میان اهل عقل و دانش خواهد بود. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر کارها به نوعی هزل و بی‌فایده باشند، فضیلت و حکمت نیز بی‌معنا خواهد شد.
حکیم ماست به حکمت ز جملهٔ حکمامحدثی که حدیثش برابر حدث است
هوش مصنوعی: حکیم ما از بین همه حکیمان به خاطر دانش و خردش برجستهتر است، و او کسی است که سخنانی را بیان می‌کند که ارزش و اهمیتش هم تراز با وقایع و حوادث روز است.
چنو خری چه کند در میان اهل خرداگر نه کار جهان هزل و ضحکه و عبث است
هوش مصنوعی: اگر شخصی که فهم و درک دارد در میان جمعی بی‌خود و بی‌فایده باشد، چه اهمیتی دارد؟ چون در نهایت کار دنیا پر از بازیچه، شوخی و کارهای بیهدف است.