شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به توصیف شرایط سخت و طاقت‌فرسای زندگی‌اش می‌پردازد. او از طوفانی سخت صحبت می‌کند که بر سرش فرود آمده و روحش را دچار آسیب کرده است. او در این وضعیت احساس غرق شدن می‌کند، به گونه‌ای که در این طوفان نه نجاتی (کشتی) باقی مانده و نه امیدی به نجات (نوح) وجود دارد. این ابیات بیانگر عمق اندوه و ناامیدی شاعر هستند.
فرو بارید طوفان بر سر منچو از پیری مرا مجروح شد روح
هوش مصنوعی: طوفان سختی بر من فرود آمد، مانند اینکه روح من به خاطر پیر شدن، زخم خورده است.
بماندم از قدم تا فرق در غرقکزین طوفان نه کشتی ماند نه نوح
هوش مصنوعی: در این وضعیت، من در میان دشواریهای زندگی ماندهام و احساس میکنم که در بحرانی عمیق قرار دارم. هیچ نشانهای از نجات وجود ندارد و به گونه‌ای است که نه کمک کنندهای هست و نه کسی که بتواند مرا از این بحران بیرون آورد.