شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حال خود در یک دوره سخت و غم‌انگیز سخن می‌گوید. او تقریباً یک ماه است که نه نور ماه و نه آفتاب را دیده و در خانه‌ای زندگی می‌کند که هیچ‌کس مانند او در آن حال خراب نشده است. دل او به شدت گرفتار آتش اندوه شده و او هیچ‌گاه چنین عذاب و عتابی را تجربه نکرده است. او حتی در حالی که طعام و شراب می‌خورد، به خواب نمی‌رود، به این معنا که زندگی‌اش بدون طعم خوشی و آرامش است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هیچ مومن و کفاری چنین تجربه‌ای را نداشته و از وضع موجود خود در حیرت و ناامیدی است.
قرب یک ماه شد که در شب و روزچشم من ماه و آفتاب ندید
هوش مصنوعی: مدت یک ماه است که در طول شب و روز، چشم من هیچ نور و روشنی ندیده است.
اندر آن خانه‌ام که در همه عمرهیچ جغدی چنان خراب ندید
هوش مصنوعی: در آن خانه‌ای هستم که در طول عمرم هیچ جغدی اینگونه نابود و ویران نشده است.
ز آتش دل کباب شد جگرمز آتش دل کسی کباب ندید
هوش مصنوعی: دل من از شدت عشق و احساسات سوزان به درد آمده و مانند کبابی در آتش پخته شده است، اما کسی که تجربۀ چنین احساسی را نداشته نمیتواند درک کند که این درد چقدر عمیق و سخت است.
تا در این خانه‌ام ز بیداریدیدهٔ من خیال خواب ندید
هوش مصنوعی: تا وقتی در این خانه هستم و از خواب بیدارم، چشم من هیچ خیالی از خواب نمیبیند.
کس حدیث مرا جواب ندادکس خلاص مرا صواب ندید
هوش مصنوعی: هیچ‌کس به صحبتهای من گوش نداد و هیچ‌کس راه نجات مرا درست تشخیص نداد.
هیچ مومن چنین عتاب نیافتهیچ کافر چنین عذاب ندید
هوش مصنوعی: هیچ مؤمنی به اندازه این شخص توبیخ نشده و هیچ کافری نیز به این شدت مجازات نشده است.
همچنان می‌خورم طعام و شرابکه کسی خواب دید و آب ندید
هوش مصنوعی: من به نوشیدن و خوردن ادامه میهدهم، چون کسی خواب دید و هیچ آبی ندید.
هیچ مصلح چنین طعام نخوردهیچ مفسد چنین شراب ندید
هوش مصنوعی: هیچ آدم صالحی چنین غذایی نخورده و هیچ آدم فاسدی چنین نوشیدنیای ندیده است.
بی خطا بر من این خطاب چراستبی خطا کس چنین خطاب ندید
هوش مصنوعی: چرا این خطاب به من به طرز بیخطا و بدون اشتباه انجام شده است، در حالی که هیچ‌کس دیگر چنین خطاب بیخطایی را تجربه نکرده است؟