تناجی
ادیب صابر

شمارهٔ ۴۴

عالم که خوردنش همه غم باشد از جهانبهتر ز جاهلی که نعیم جهان خورد
گرچه غذای جغد شود سینهٔ تذروبه زو همای اگرچه که او استخوان خورد