شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تضاد بین جوانی و پیری اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر به زمیری (دورانی) برسد که کسی او را بزرگسال و پیر بخواند، نخواهد خواست. همچنین، ابراز حسرت می‌کند که زمانی که جوان بوده و دلش شاد بوده، اکنون با پیری و نام جوانی‌اش خداحافظی کرده است.
اگر به زمیری است پیری، نخواهمکه هرگز بت من مرا میر خواند
هوش مصنوعی: اگر در دنیای جدیدی پیر و سالخورده شوم، نخواهم که محبوب من هرگز من را مرگزده بخواند.
دلم تازه گشتی چو خواندی جوانمکنون چون شود چون مرا پیر خواند
هوش مصنوعی: دل من تازه و پرنشاط شده است، مانند جوانی که تازه به زندگی امیدوار شده است. اما وقتی مرا پیر و فرسوده میخوانند، چگونه میتواند این حال و هوای جوانی ادامه پیدا کند؟