شمارهٔ ۱۰۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از تغییر حال خود سخن می‌گوید. در گذشته با موهای سیاه و جوانی حس قوی بودن داشت، بدون اینکه به ضعف‌های خود فکر کند. اما با گذشت زمان و سفیدی موها، احساس ضعف و fragility او نمایان می‌شود. این ابیات به تدریج و گذر زمان و تأثیر آن بر احساسات انسان اشاره دارد.
با موی سیه دلم قوی بوداندیشه نکردم از ضعیفی
هوش مصنوعی: با موهای سیاه، افکار و احساسات قوی داشتم و هرگز به ضعف خود فکر نکردم.
تا موی سپید دید چشممچون موی شدم ز بس نحیفی
هوش مصنوعی: چشمم وقتی موی سپید را دید، مانند موی خودم کمرمق شد.