شمارهٔ ۱۱۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به سخی بودن شخصی اشاره می‌کند که مانند ابر و دریا generous است. او تأکید می‌کند که هر سوالی که درباره سخاوت مطرح شود، پاسخی از جانب او خواهد داشت. در پایان، شاعر آرزو می‌کند که بخشش و سخاوت او باعث شود بخیلان نیز تحت تأثیر قرار بگیرند و تغییر کنند.
ای چو ابر و بحر بر هر نیک و بد دستت سخیهر سوالی کز سخاوت باشد آن را پاسخی
هوش مصنوعی: ای فردی که مانند ابر و دریا بخشندهای، هر نیک و بدی که پیش بیاید، دستت سخاوتمند است. هر سوالی که مربوط به بخشش باشد، پاسخ آن را خواهی داد.
از سخای مجلس تو، وز عطای دست توآن همی خواهم که گرداند بخیلان راسخی
هوش مصنوعی: من از generosity مجلس و بخششهای تو، تنها این را میطلبم که بخیلان را به داشتن طمع و حسد وادار کنی.