شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به شب و روز اشاره می‌کند و احوالات خود را بیان می‌کند. او می‌گوید که روز، به خاطر نبودن زلف محبوبش به شدت تحت تأثیر شب قرار دارد و نتوانسته مشکلاتش را حل کند. شاعر هر شب از دوری معشوقش ناله می‌کند و احساس تنهایی و غم عمیقی دارد.
ای روز تو را وثاق در منزل شببی زلف تو معزول بود عامل شب
هوش مصنوعی: ای روز در بند شب بودهای و عدم وجود زلف تو باعث شده که شب نتواند کاری انجام دهد.
تا روز مرا حل نکند مشکل شبنالم ز دل تو هر شبی در دل شب
هوش مصنوعی: تا زمانی که روز نتواند مشکل شب را حل کند، من هر شب از دل تو در دل شب ناله میزنم.