شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق عاشقانه اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که وقتی شب طولانی می‌شود، بدنش به زحمت می‌افتد و قلبش در آتش ناراحتی می‌سوزد. او به نیاز دلش به زلف محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که این زلف‌ها، نیابت از شبهای دراز را بر عهده دارند. به طور کلی، شاعر در این اشعار، ارتباط عشق و درد را به تصویر می‌کشد.
گر شب چو دراز گردد ای مایه نازتن را به فغان آرد و دل را به گداز
هوش مصنوعی: اگر شب طولانی شود، ای دلبر دلنشین، بدنت دچار ناآرامی می‌شود و دل به درد میآید.
چون است دلم را به دو زلف تو نیازگر نایب زلف توست شبهای دراز
هوش مصنوعی: دلم به دو زلف تو احتیاج دارد، زیرا اگر زلف تو را نداشته باشم، شبهای طولانی را به چه کسی سپری کنم؟