شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر عطر بنفشه را به یاد می‌آورد و به این موضوع اشاره می‌کند که همه شراب‌ها را برای یادآوری آن می‌نوشد. او از زیبایی‌های زندگی و روزگار می‌گوید و تأکید دارد که این زمان، فرصتی است برای لذت بردن از شراب، عشق، باغ و گل‌ها. در واقع، شاعر مردم را تشویق می‌کند که از این لحظات زیبا بهره ببرند.
همه شراب به یاد بنفشه خواهم خوردکه مر مرا زخط یار یادگار شده ست
هوش مصنوعی: من تمام شراب‌ها را به یاد بنفشهای مینوشم که یادگاری از یارم شده است.
چه کس بود که در این روزگار می نخوردبدین لطیفی و خوبی که روزگار شده ست
هوش مصنوعی: کیست که بتواند در زمانهای که به این زیبایی و لطافت پیش رفته است، از نوشیدن می خودداری کند؟
طرب ز باده و معشوق و باغ و گل خیزدطرب گزین تو که هنگام هر چهار شده ست
هوش مصنوعی: خوشی و شادی از شراب و محبوب و باغ و گل برمیخیزد، پس انتخاب کن که در این زمان که تمام این موارد به وقوع پیوسته، چه لحظهای برای خوشی و لذت مناسبتر است.