شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت نیک‌اندیشی و پرهیز از بدی اشاره می‌کند. او می‌گوید که فکر کردن به بدی در حق دیگران نه تنها کار خردمندان نیست، بلکه نشان‌دهنده‌ی بدی در وجود خود فرد است. کسی که با اندیشه‌ی نیک به دیگران نگاه کند، در حقیقت به نیکی در دنیا دست می‌یابد. شاعر توصیه می‌کند که باید نیکی کرد و از بدی دوری جست، زیرا بدی کردن کار افرادی که خردمند هستند نیست. نیکی باید به گونه‌ای انجام شود که پنهان باشد، چرا که نزد افراد نیک، نیکی حقیقی در خفا انجام می‌گیرد. در نهایت، او به این نکته می‌پردازد که گفتمان با بدگویان تنها اتلاف وقت است و ارزش ندارد.
بگردان روی دل از فکرت بدکه بد کردن نه کار بخردان است
هوش مصنوعی: از فکر بد و منفی دوری کن، زیرا عمل کردن به آن نوع افکار، کار افراد عاقل و خردمند نیست.
بدی اندیشه کردن در حق خلقبدی کار تو در وی نهان است
هوش مصنوعی: اندیشه بد درباره دیگران، نشانه بدی کردار خود توست که در آنان پنهان است.
کسی که نیکی اندیشد به هر کسبه نیکی در جهان صاحب قران است
هوش مصنوعی: کسی که با نیت خوب به دیگران فکر کند و در دلش نیکی برای آنها باشد، در واقع در این جهان از مقام و جایگاه بالایی برخوردار است.
برو نیکی کن و از بد بپرهیزکه بد کردن نه کار زیرکان است
هوش مصنوعی: کار نیک کردن را انجام بده و از کارهای بد دوری کن، زیرا بدی کردن از عهده افراد عاقل و خردمند برنمیآید.
اگر نیکی کنی پنهان نه ظاهربه نزد نیک مردان نیکی آن است
هوش مصنوعی: اگر کار خوبی انجام دهی، بهتر است آن را در خفا و نه به نمایش بگذاری، زیرا در نظر انسانهای نیکوکار، نیکی واقعی همین است.
که بدگو را سخن با نیک اندیشبه هرزه چن درای کاروان است
هوش مصنوعی: سخن گفتن با کسی که بدگو است، مثل این است که با یک کاروان بیهدف در بیابان گفتگو کنی؛ هیچ نتیجهای ندارد.